Ольга Панкова
РОСТАСАДО ДЖИИБЭН
(М., 1936. - 30 с.)
[c. 3]
I
Э Пэталостэ чяёри,
Сыр дрэ чекат чэргэнори.
Сы екх, сыр якх ракхэла ла,
Нэ сыр тэ на ракхэс Каля.
Коли адай сарэ ромэндэ
Машкир сарэ тэрнэ чяендэ
Вавря нанэ э гожона,
Сыр Пэталоскири э чя.
Сыр рат калы якха э чятэ,
Жыко кустык чюрья Калятэ.
И статно пэса, и учи,
Сыр тэрны брэзыца стходы.
Пхутёла ласа дад пхуро,
Учес лыджяла ёв шэро,
И выкэдэла джямутрэс
Машкир чявэндэ ёв муршэс.
Бут задыкхэнапэ чявэ
Прэ гожонатэ, и пхурэ
Радаса лэнаc бы Каля
Дрэ пэскри семья сыр борья.
[стр. 4]
Нэ ди дыя ёй дрэ екхэстэ,
Дрэ Матюхакирэ чявэстэ.
Дрэван камэл тэрны чяй лэс,
Нэ на камэл дад чёрорэс.
А коли дадо на камэла,
Мэк ёв фэдыр и на джинэла,
Мэк екх э рат калы дыкхэла,
Сыр о чяво чя чямудэла.
II
Рупэса луго зачидо,
Э болыбнастыр чён тэрно
Чивэла свэто, а пашыл
Саро суто, саро сы штыл.
Бэшлэ голумбицы про брэго,
Тэло ґэра суты сы рэка,
А брэзы cбандёви тэлэ,
Лэн пологоса закэрдэ.
О вэшоро лэн гаравэла.
Балвалори пашыл кхэлэла,
И рэкица гилы багала,
И чён дыкхи прэ лэндэ сала.
Чявэстэ бар сы про ило:
Дрэван камэл Каля Учё,
Нэ лэстэ шатра рискирды
И э сэмэнца чёрори.
Ёв атася шундя ромэндыр,
Со дур э барвалэ шатрэндыр
Ко ром Пэтало дро курко
Явэла свато барвало.
[стр. 5]
Ило чявэс на хохавэла,
Джинэл, со чяй лэс на камэла,
Нэ и джинэл ёв одова,
Со на пхучела дад Каля:
- Нэ со жэ ту, мри бахтори,
Пхэн, ту явэса ли мири?
Иль ту ваврэскири явэса?
Нэ со жэ ту на ракирэса?
- Пириачьян ман тэ камэс!
Нэ пхэн жэ мангэ, пхэн конэс
Выкэдыя тыро ило?
Пхэн кон ёв? Кон тыро камло?
Нэ со жэ ту уса ровэса?
Ясвэнца рэндо на кэрэса.
Фэдыр роспхэн, со про ило,
Со захая тыро шэро?
Мэ никонэс на подарава,
Дро сваты атася явава.
А на отдэла дад тыро,
Нашаса туса и саро.
И ґаздыя шэро. якха
Сыр чергэня, и дро ясва
О муй саро. ясва тхадэна,
Тэ ракирэн ёнэ на дэна.
- Палсо адякэ ракирэса?
Ило лавэнца рискирэса.
Джинэс, ту, кон миро камло,
Кэ кон рискирлапэ ило.
[стр. 6]
Нэ окэ дад! О дад миро
Хаськирла мро кало шэро.
Джинэс ёв со задуминдя?
Ясва пиримардэ лава.
Пыя прэ чяр, и сыр мулы,
Попарныя и шылалы.
И долгэс ёй пропасия,
Коли дрэ пэстэ загыя.
О чён тэрно криг угыя,
И болыбэн попарныя,
Коли дрэ шатрица парны
Авья э гожо амари.
III
На сала кхам совнакуно,
О болыбэн сы холямо,
Рувэса тёмно вэш дыкхэла,
Ясвин, ясвин пиритрадэла.
Э парубнастыр дад авья
И чякэ холямэс пхэндя:
- Ту подурипэ дадывэс,
Явэна о рома. Шунэс?
Нэ со ровэса дылыны?
Ту на джинэса бахт сави
Дэвэл амэнгэ бичядя, -
И о Пэтало ковлыя.
И закхэлдэ прэ чиб лава.
- Джинэс, мри чяй, савэ рома?
Эх, тэ латхав три бахтори!
Явэса ту бари раны.
[стр. 7]
Тагарья, а нанэ рома!
Славутна. Мэ ґара, ґара
Шундём пал лэнгро муршыпэ.
Барэ кофарья сы ёнэ.
Э грэн традэна табунэнца
Эх, тэ латхав мри бахт ґэнштэнца...
Издрала пхув тэло ґэра.
Нэ со тэ ракирэс - Мурша!
Явэна сваты э дрэвцаса.
Отдава тут барэ честяса.
И пьяса ж! Пьяса дуй куркэ
Пал гожыма и муршыпэ!
Екхатыр муй э Пэталостэ
Ачья сыр холямэ зверёстэ.
Захачинэ якха ягаса.
Прэ чятэ ёв здыкхья холяса.
- Лаче лава дур на уджяна,
А дылынэ дурал прастана.
Шундём, со ту калэ ратенца
Са шляинэсапэ чявэнца.
Тимин ту пэскэ на джинэса.
Ну прэ конэстэ задыкхэса?
Пхурэ дадэс на тангинэса,
Парнэ чёра ладжякирэса.
Нэ тэ ракхэл тут о дэвэл!
Соб бэнг ада. Учес тэ лэл!!!
Злыдняс латхьян. Дыкхэс конэс?
Ростасавава сыр сапэс!
[стр. 8]
Про васт э чюр закрэнцындя.
Э Калы годла задыя:
- Нэ со ж ту, дадушко, кэрэса?
Палсо ту ман? Палсо марэса?
Нэ на шундя дад годлыпэ.
Дрэ лэстэ о бэнга дынэ.
Чюпны дро васт заухтылдя.
Пиро думо чюпны гыя.
Ромня прастана тэ дыкхэн:
- Дыкхэн, ромнялинькэ, дыкхэн!
- А со кэрдяпэ пхуромэса?
- Конэса марлапэ? Конэса?
- Нэ никонэса. Марла чя.
- Конэс? Конэс? Нэ э Каля.
- А со адасаво кэрдяпэ?
- Джинэс чявэс э Матюхатэ?
- Нэ окэ лэса. Ну чячё?
Ню-ю!!! Нэ пхадёл миро шэро.
Мишто! Дад чюжонэн дыкхэлас.
- Уса страминэс тэ кошэлас.
- Ромалэ! Подарэн дэвлэстыр!
Отлэн э чя ада ромэстыр.
Ёв зачингирла чёрорья,
Ромнендыр кон-то попхэндя.
- О ди аври ада чяендыр!
- Загодлыя кон-то ромэндыр.
Мишто! И мол ёй адава.
Мэ хал ёв лакирэ маса!
- И екх по екх криг э шатратыр.
Одой визготыма чюпнятыр.
[стр. 9]
Пора, пора шарандунендыр.
А со ачелапэ рэбрэндыр?
IV
Бельвель прэ фэлдыца змэкьяпэ.
Упрэ чергэн захачияпэ.
Розлыджинэ яга рома.
Одой, адай шундлэ гиля.
Дрэ шатра ко пхуро Пэтало
Бэшлэ рома, ромня. Урняла
Гилы чяенгирэ уштэндыр.
Стонинэ фэлдыца гилендыр.
Бэшлэ рома ваврэ шатритка,
Сыр уса екх савэ форитка.
Чяй тэ дыкхэл прэ лэндэ дарла,
Пэтало лэн сватэнца кхарла.
Шукар рома подвыпинэ.
Якха сарэндэ дылынэ.
Шэро крэнцынэ бравинтатыр.
Кудуни дро кана годлатыр.
Залыджинэ э кхэлыбнытко.
Устя Пэтало - муй кхамитко.
И пало васт э чя ёв ґаздэла.
А одоя дрэ пхув дыкхэла.
- Ушты мри чяй, джя кхэл амэнгэ.
И тихэс кокоро сватэнгэ:
- Дыкхэн, ромалэ! Чяй мири,
Нанэ-ль чячё? - бари раны.
[стр. 10]
Сарэ якха, сарэ прэ латэ.
Захачия о муй Калятэ.